• Co będzie przedmiotem konsultacji? Jak rozległy jest problem oraz jaki zakres inwestycji / zmiany będzie podlegać konsultacji?
• Z kim należy przeprowadzić konsultacje? Ilu interesariuszy jest zaangażowanych w proces, kim oni są oraz jak wygląda ich stopień aktywizacji? Kto nie może zostać pominięty w procesie konsultacji?
• Jaki jest spodziewany zysk informacyjny? Czego chcemy się dowiedzieć: Ilu ludzi myśli o konsultowanym zagadnieniu w określony sposób? W jaki sposób myślą ludzie o rozważanej zmianie?
• Jakimi zasobami dysponują organizatorzy? Ile jest czasu na  przeprowadzenie konsultacji? Jak dużo środków zostało zgromadzonych na ich realizację? Czy należy skorzystać z firmy zewnętrznej, czy konsultacje można wykonać własnymi siłami?

W podręczniku „Obywatele współdecydują. Przewodnik po partycypacji społecznej” autorstwa D. Długosza oraz  J. J. Wygnańskiego  z marca 2005,  określono najczęściej występujące czynniki, które mogą wpływać na porażkę konsultacji:

• Zbyt mała ilość czasu przeznaczona na przeprowadzenie konsultacji.
• Przekonanie partnerów społecznych, że ich zaangażowanie i uwagi nie wpłyną w żaden sposób na ostateczny kształt konsultowanego zagadnienia (konsultacja fasadowa).
• Brak dostatecznej wiedzy dotyczącej przedmiotu konsultacji, skomplikowana materia zakresu konsultacji.
• Język dokumentów  — nazbyt skomplikowany, techniczny.
• Złe doświadczenia z poprzednich konsultacji — łamanie zasad, przepisów prawnych, niskie standardy działania, błędy w dokumentach, opóźnienia, brak reakcji urzędu na zgłoszone uwagi itp.
• Brak jasnej odpowiedzialności po stronie organu przeprowadzającego konsultacje - nie wiadomo, kto (jednostka organizacyjna lub osoba) bezpośrednio odpowiada za proces konsultacyjny (bałagan kompetencyjny).
• Trudności z uzyskiwaniem dodatkowych informacji, danych i dokumentów w toku procesu konsultacyjnego, brak możliwości bieżącego wyjaśniania podstawowych kwestii, jak na przykład danych statystycznych, stosowanych definicji i pojęć.