Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia są zbywalne i stanowią towar giełdowy, o którym mowa w art. 2 pkt. 2 lit. D ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019 i Nr 183, poz. 1537 i 1538).

Na rynku funkcjonują dwa rodzaje świadectw pochodzenia;

• Zielone certyfikaty

• Żółte certyfikaty.

Ceny zielonych certyfikatów zależą od podaży i popytu na rynku. W 2011 roku ceny tych świadectw utrzymywały się na stabilnym poziomie 280 zł/MWh, jednak pod koniec 2012 roku nastąpiło gwałtowne załamanie cen zielonych certyfikatów, które sięgały wówczas nawet 99 zł za MW/h energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle. Taki stan został spowodowany wypuszczeniem na rynek, w krótkim czasie dużej ilości świadectw pochodzenia, głównie przez przedsiębiorstwa zajmujące się współspalaniem biomasy z węglem. Załamanie na rynku zielonych certyfikatów doprowadziło do niepokojów w branży OZE inicjując zarazem dyskusję nad zmianą systemu wsparcia.

We wrześniu 2013 r. sytuacja na rynku praw majątkowych zaczęła się stabilizować, od początku roku 2014 cena zielonych certyfikatów oscyluje wokół 200 zł za MW/h co zapewnia bezpieczną amortyzację inwestycji w odnawialne źródła energii.

Zgodnie z art. 9l ustawy prawo energetyczne Prezes Urzędu Regulacji Energetyki na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego wydaje świadectwa pochodzenia dla energii wytworzonej w wysoskosprawnej kogeneracji (tzw. żółte certyfikaty). Szczegółowo reguluje te kwestie rozporządzenie Ministra właściwego do spraw gospodarki wydane na podstawie art. 9a ustawy Prawo Energetyczne.

Z końcem grudnia 2012 roku wsparcie w postaci  żółtych certyfikatów wygasło co spowodowało problemy finansowe wielu producentów biogazu.

24 stycznia 2014 roku Sejm uchwalił nowelizację Ustawy prawo energetyczne przedłużając tym samym wsparcie dla przedsiębiorstw wytwarzających energię w kogeneracji, do 2018 roku. Zgodnie z informacją Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki Nr 22/2014 z dnia 30 maja 2014 r., cena jednostkowej opłaty zastępczej dla kogeneracji wynosi 121,63 zł.

Ustawa o odnawialnych źródłach energii (OZE) – na podstawie materiałów informacyjnych CIRE www.cire.pl oraz www.sejm.gov.pl

Rządowy projekt ustawy o OZE przewiduje zmianę systemu wsparcia dla energii elektrycznej wytwarzanej z OZE - z opartego o świadectwa pochodzenia na aukcyjny. Rząd będzie ustalał ile energii odnawialnej potrzebuje w danym roku - m.in. dla spełnienia celów polityki klimatycznej UE i rozpisze aukcje w ramach których odbywać się będą przetargi na wytwarzanie energii elektrycznej z OZE. Kryterium ma być najniższa cena, a gwarancja wsparcia dla wytwórcy obowiązywać ma 15 lat. Osobne aukcje będą dotyczyły obiektów do 1 MW i powyżej 1 MW. Zgodnie z nowymi przepisami co najmniej 25 proc. energii elektrycznej powstawałoby w instalacjach OZE o zainstalowanej mocy do 1 MW. Szczegółowe warunki aukcji określi w rozporządzeniu minister gospodarki, będzie też podawał tzw. "cenę referencyjną", czyli maksymalną, za jaką będzie można zakupić w danym roku energię z OZE.

W przypadku inwestycji ukończonych przed 2016 rokiem, kiedy nowe rozwiązanie ma zacząć obowiązywać możliwy będzie wybór między dotychczasowym rozwiązaniem, czyli zielonymi certyfikatami, a systemem aukcyjnym.

PROCEDURA LEGISLACYJNA (www.sejm.gov.pl)

• 8 lipca 2014 r. rządowy projekt wpłynął do Sejmu - druk nr 2604

• 14 lipca 2014  Skierowano do I czytania na posiedzeniu Sejmu

• 22 lipca 2014  I czytanie na 72 posiedzeniu Sejmu

Skierowano do: Komisji Nadzwyczajnej do spraw energetyki i surowców energetycznych

Praca w komisjach po I czytaniu

• 15 września 2014  Wysłuchanie publiczne

• 4 grudnia 2014   Sprawozdanie podkomisji

• 13 stycznia 2015 r.  II czytanie na posiedzeniu Sejmu

W listopadzie i grudniu 2014 r. prace nad ustawa OZE nabrały przyspieszenia, również w związku z zagrożeniem kar ze strony  Komisji Europejskiej za niedostateczne wywiązywanie się z wdrożenia dyrektywy 2009/28/WE . Dyrektywa, której celem jest osiągnięcie w Unii Europejskiej 20-procentowego udziału energii odnawialnej do 2020 roku, miała być wdrożona przez kraje członkowskie do 5 grudnia 2010 roku. Polska wprawdzie przyjęła kilka aktów prawnych w tej sprawie, ale KE stwierdziła, że żaden z nich nie wdraża w dostatecznym stopniu dyrektywy.